ลมหายใจแผ่วลง อ่อนแรงล้า
น้ำในตาเอ่อนองท่วมกลางใจ
แค่ลมพัดปลิว ก็หวั่นไหว
เก็บอาการไม่ให้ใครได้เห็น
ที่ตรงนี้เคยเป็นที่ฉันยืน
แต่ตอนนี้กลับกลายเป็นของเขา
ข้างกายฉันเหลือเพียง แต่ความว่างเปล่า
ต้องนอนโอบกอดความเหงา เพียงลำพัง
จะทำยังไง ก็หายใจอยู่
ต้องรับความจริงต่อไป
แต่ยิ่งได้เห็นเขาใกล้เธอทีไร
ในใจก็คิด อยู่เสมอ
ที่ตรงนั้นที่เขายืน
ก่อนหน้านี้เคยเป็นของฉัน
ที่ตรงนั้น เคยมีฉันแนบอิงข้างใจ
แนบอิงซบลงข้างๆ กาย
ได้รับไออุ่นด้วยรัก
แต่วันนี้ไม่มี แต่วันนี้ไม่มี เธอเคียงข้างฉัน
จบกันแล้ววันนั้น จากกันแล้ววันนี้
ฉันขออยู่ตรงนี้ ตรงที่ไม่เหลือใคร นะเธอ
กอดนั้นที่ฉันเคยมี
ในวันนี้ไม่มีอีกแล้ว
ที่ตรงนั้น ที่ฉันเคยยืน
ในวันนี้ มันไม่ใช่ที่ของฉัน
จะทำยังไง ก็หายใจอยู่
ต้องรับความจริงต่อไป
แต่ยิ่งได้เห็นเขาใกล้เธอทีไร
ในใจก็คิด อยู่เสมอ
ที่ตรงนั้นที่เขายืน
ก่อนหน้านี้เคยเป็นของฉัน
ที่ตรงนั้น เคยมีฉันแนบอิงข้างใจ
แนบอิงซบลงข้างๆ กาย
ได้รับไออุ่นด้วยรัก
แต่วันนี้ไม่มี แต่วันนี้ไม่มี เธอเคียงข้างฉัน
จบกันแล้ววันนั้น จากกันแล้ววันนี้
ฉันขออยู่ตรงนี้ โฮ้ว
ที่ตรงนั้นที่เขายืน
ก่อนหน้านี้เคยเป็นของฉัน
ที่ตรงนั้น เคยมีฉันแนบอิงข้างใจ
แนบอิงซบลงข้างๆ กาย
ได้รับไออุ่นด้วยรัก
แต่วันนี้ไม่มี แต่วันนี้ไม่มี เธอเคียงข้างฉัน
จบกันแล้ววันนั้น จากกันแล้ววันนี้
ฉันขออยู่ตรงนี้ ตรงที่ไม่เหลือใคร นะเธอ